به نام خداوندی که زیباست و زیبایی را دوست دارد ...

توی یه روز پاییزی ، مثله همیشه توی پلیس راه کرمان - زاهدان همه پرسنل کادر و وظیفه آماده میشن که برن سر شیفتشون ، منم خودمو آماه می کنم که برم سر میز ثبت ساعت ، با همکارانم یکی یکی سلام و احوال پرسی می کنم ، پنجره نزدیک به میزم شلوغ شده از راننده های تاکسی و اتوبوسی که توی محور کرمان - زاهدان رفت و آمد دارن .

با همشون همونطور که توی دوره آموزشی یاد گرفته بودم ، خوش اخلاق اما وظیفه شناس رفتار می کنم . یکی از راننده های تاکسی که همیشه لباس فرم تنشه ، دفترچه و صورتحسابش درسته و با هاشارتباط صمیمی تری دارم و متولد شهریورماه هروز باهاش مختصر زمانی احوال پرسی دارم ...

امروز ۱۵ آبان ، روزی که مطئنم توی هر روزنامه فروشی مجله موفقیت هستش.

 الان ساعت ۹ صبح، راننده ایی که در موردش باهاتون صحبت کردم الان روبروم واستاده ، سلام آقای ...، چه خبرا ؟ راستی نزدیک ایستگاهتون دکه روزنامه فروشی هست ؟ بی زحمت یدونه مجله موفقیت واسه من بخرین ، با هم دیگه خداحافظی کردیم ، همین طور که کارمو انجام میدم تو این فکر بودم که تا چند ساعت آینده مجله موفقیت میرسه دستم و اولین کاری که مثله همیشه می کنم فال متولدین ماه  مهرو می خونم و با جمله های مثبتش هفته های آینده رو تصور می کنم که چه اتفاقاتی میفته .

بعد از اینکه شیفتم تموم شد ، میرم توی اتاقم تا استراحت کنم. اون راننده ایی که قرار بود واسم مجله رو بیاره ، آورده ، میده به همکارم و تاکید میکنه که بدینش به فلانی ، در همین حین رییس پاسگاه که توی اتاقش بوده صدای راننده رو میشنوه . 

الان ساعت دوازده : دارم آماده میشم که برم سر شیفتم که یکی از بچه ها بهم میگه فلانی ، رییس دنبالته ، خدا بهت رحم کنه ...

اول رفتم توی افسر نگهبانی تا موضوع رو خودم پیگیری کنم ، ظاهرا رییس شاکیه ، چرا مامور ثبت ساعت با راننده ها مراوده داره.

آخه میدونین از پاسگاه ما تا کرمان حدود ۵۰ کیلومتری فاصله داره ، اما من با احتساب تموم جوانب که به کی بگم واسم این کارو بکنه هنوزم نگرانم ... نکنه فکر کردن من و راننده ها ....!!؟

 با رعایت و انجام احترامات نظامی وارد اتاق رییس شدم ، نگاهشو از روی میز به من انداخت و بهم گفت اینم نامت ...

وقتی به نامه نگاه کردم خیلی جا خوردم آخه واسه هیچی ، ۴۸ ساعت بازداشت ، یعنی ۴ روز اضافه خدمت ... با غرور خاصی از اتاق اومدم بیرون .

همکارام بهم گفتن یه مجله ارزش ۴ روز و داشت ؟ رو کردم به همشون و گفتم : من توی بدترین شرایط آموزشیم این مجله رو خریدم ...

نامه ای که از رییس گرفته بودم متنشو هیچ وقت فراموش نمی کنم ...

از : فرماندهی پاسگاه ...

به : افسر نگهبان وقت ستاد فرماندهی کرمان

موضوع : ۴۸ بازداشت گروهباندوم وظیفه ...

سلام علیکم

با احترام به استحضار می رساند نظامی فوق به دلیل عدم رعایت شئونات نظامی ، ۴۸ ساعت بازداشت ، تنبیه گردیده و پس از گذراندن زمان یاد شده جهت ادامه خدمت به این یگان معرفی گردد ٪

و ادامه داستان ...

با بچه هایی که توی محور کرمان گشت داشتن منو فرستادن ستاد فرماندهی ، همین طور که پتوم زیر بغلمه راستمه با دست دیگم ۲ تا مجله موفقیت گرفتمو وارد بازداشتگاه میشم .

۴۸ ساعت بازداشت تموم شد و برگشتم پلیس راه ، صبح روزی که رسیدم ، صبح گاه داشتیم ، رییس پاسگاه توی صبح گاه جلوی تموم همکارام با لحن عجیبی بهم احانت کرد ، اما باورتون نمیشه تموم مطالبی که از موفقیت خونده بودم لحظه ای از جلوی شمام رد شد و با غرور بیشتر و بدون اینکه ذره ایی از اعتماد به نفسم کم بشه ، همین طور خبر دار واستاده بودم ، وقتی صبح گاه تموم شد همکارام با لبخندی دوستانه حرف های رییسو تکرار میکردن .

چند ماهی میشه که از اونجا جابه جایی گرفتم و الان توی منطقه عملیاتی خدمت میکنم ، پیش فرماندهی که موفقیت هدف اولشه ...

و رییس پلیس راه کرمان -زاهدان هم الان شده افسر گشت یه پلیس راه دیگه ...